4 نکته در مورد آداب غذا خوردن | تغذیه سالم

4 نکته در مورد آداب غذا خوردن

دور سفره روی زمین نشستن، غذا خوردن با دست، طولانی بودن زمان غذا خوردن و … از آدابیه که در نقاط جور واجور دنیا، فرق داره.

1- دقیق، منظم و کافی غذا بخورین

با تنظیم حجم مناسب وعده ها و میان وعده های غذایی میشه از دچار شدن به بسیاری مریضیای غیرواگیر که این روزا درصد کثیری از مردم گرفتار اونا هستن، پیشگیری کرد. اگه می گم مراقب حجم غذای خود باشین، معنی اش این نیس که رژیم غذایی سخت بگیرین. از قدیم گفتن کم بخور و همیشه بخور! متأسفانه بیشتر ما ایرونیا عادت داریم بشقاب خود رو پر کنیم و از طرفی بیشتر غذاهای ما چرب و پرنشاسته س. از طرفی به مصرف فست فودها و شکلای جور واجور نوشابه های گازدار رو آوردیم. نمونه روشن پرخوریامون در میهمانیای خانوادگی و رسمیه؛ میزبان چند نوع غذا جفت و جور می کنه و ما فراموش می کنیم که این تدارکات، واسه احترام به ذائقه متفاوت مهمون هاست و با به دست گرفتن بشقاب یا بشقابایی، به سمت میز غذا حمله می بریم و تلاش می کنیم از همه نوع غذایی در بشقاب خود داشته باشیم. همونجوریکه در فیلما دیدین، در خیلی از کشورای غربی و حاشیه دریای مدیترانه، بشقاب هر فرد چه در رستوران، چه در خونه و چه در میهمانی شامل مقدار زیادی پروتئین کم چرب، کمی خوراک نشاسته ای و مقدار زیادی سبزیجاته. واقعا رنگ غالب بشقاب غذایی اونا، سبزه.

تعهد به ارزشا و سنتا خوبه اما آدم هزاره سوم فعالیتش کم شده و مقدار غذایی که ما به خوردنش عادت کردیم، اصلا با اندازه جنب و جوش بدنی مون متناسب نیس. درسته که به خوردن غذاهایی خاص عادت کردیم، اما واسه حفظ سلامتمون باید این عادتا رو تغییر بدیم. این پیشنهاد رو جدی بگیرین: «دقیق، منظم و کافی غذا بخورین.»

 

2- غذا خوردن باید چقدر طول بکشه؟

یکی از عادتای غذایی ایتالیاییا، طولانی غذا خوردن و ساعتا پشت میز نشستن است. اونا در حالی که با هم حرف میزنن غذا می خورن و بعضی وقتا حتی غذاشون سرد هم می شه و اصطلاحاً از دهن میفته.

درباره این عادت غذایی باید بگیم که اگه غذایی تا دو ساعت هم سر میز بمونه، اشکالی نداره اما بعد از دو ساعت، در دمای معمولی بار میکروبی غذا به خصوص در منابع پروتئینی مثل گوشت و تخم مرغ بالا میره. به خاطر همین بهتره وقتی که خوردن غذا خوردن می شه، خیلی طولانی نباشه. البته آهسته غذا خوردن، همونجوریکه بارها در مورد اون صحبت کردیم، آثار خوبی داره اما خیلی آهسته غذا خوردن و طولانی شدن مدت خوردن غذا هم مورد پسند نیس. وقتی غذا می خوریم، مراحل گوارش از مرحله دهانی، مری و معده شروع و مراحل هضم یکی پس از دیگری طی می شه پس نباید اونقدر غذا خوردنمون رو طولانی کنیم که بخشی از غذا در حال هضم باشه و بخشی دیگه تازه در حال وارد شدن به معده.

تعهد به ارزشا و سنتا خوبه اما آدم هزاره سوم فعالیتش کم شده و مقدار غذایی که ما به خوردنش عادت کردیم، اصلا با اندازه جنب و جوش بدنی مون متناسب نیس. درسته که به خوردن غذاهایی خاص عادت کردیم، اما واسه حفظ سلامتمون باید این عادتا رو تغییر بدیم

بهتره مراحل هضم و جذب پشت سرهم باشه تا حرکات دستگاه گوارش دچار مشکل نشه. البته مدت زمان مناسب واسه خوردن غذا، با در نظر گرفتن اینکه هضم غذا آسونه یا سنگین، کمی متفاوت هستش اما باید توجه داشت که بعد از دو ساعت روند فساد در غذا به خصوص در مواد پروتئینی شروع می شه.

در مورد حرف زدن میان غذا هم باید گفت اینکه حرف زدن بین غذا خوبه یا بد، به این بستگی داره که این کار لذت غذا خوردن رو بیشتر کنه یا کمتر. بعضی وقتا حرف زدن هنگام غذا خوردن حالتی ناخوشایند از نظر روانی در افراد بوجود میاره و حتی هضم و جذب غذا رو که وابسته به سیستم عصبیه، تحت اثر قرار میده پس بهتره بین غذا خوردن مشغول فعالیت دیگری نباشیم تا سیستم عصبی مراحل هضم رو خوب بکنه.

 

3- موقع غذا خوردن قوز نکنین!

یکی از عادات غذایی مردم نپال اون هستش که روی زمین و به دور سفره غذا می خورن البته تا چند سال پیش بیشتر خونواده های ایرونی هم واسه خوردن غذا اینجور عادتی داشتن و البته بعضی هم هنوزم همین روش رو پسند می کردن.

در مورد اینکه نشستن و غذا خوردن روی زمین خوبه یا خیر نمیشه اظهارنظر کرد اما در مورد چگونگی نشستن و اثر وضعیت بدن بر مشکلات گوارشی میشه گفت بعضی بیماران هنگام مراجعه به دکتر از علائم درد، احساس گزگز و مورمور در ناحیه زیر دنده ها و بالای شکم شاکی ان و حتی اعلام می کنن همین ناحیه دچار تورم می شه.

اینجور آدمایی بیشتر گرفتار به مریضی مهمی نیستن و فقطً باید عادات نشستن خود رو تغییر بدن. احساس درد، سنگینی و گزگز در ناحیه زیر دنده ها در بسیاری موارد به دلیل وضعیت قوز کردن بین نشستن و موندن تو یه وضعیت خاصه. خیلی از این افراد علاوه بر مشکل در وضعیت نشستن به دلیل فشارهای زیاد دچار تنشای روحی و اضطرابی هم هستن که توجه اونا به علائم جانبی در بدن به همراه بدشکل بودن بدن یا بدشکل تصور کردن بدن دلیل شدید شدن ناراحتیای یاد شده می شه.

پس، اولین قدم در اصلاح این علائم، درست نشستن، صاف نشستن، تکیه دادن، به کار گیری زیرپایی هنگام نشستن و دوری از اضطرابا هستش. البته کاهش وزن هم در آدمایی که اضافه وزن دارن دلیل کم شدن نشونه های این چنینی می شه. غذاهای نفاخ هم با در نظر گرفتن این که در ناحیه عضلات شکمی کشش ایجاد می کنن علائم درد و سنگینی زیر دنده ها رو شدید شدن می کنن.

بعضی افراد فکر می کنن با دست غذا خوردن بهتره چون مقدار کمتری غذا آدم رو سیر می کنه. به نظر بنده این موضوع غلطه چون چه با قاشق غذا بخوریم چه با دست میشه هر دو رو اندازه کرد و در حد متعادل غذا خورد

 پس، پیشنهاد می شه هنگام غذا خوردن چه پشت میز چه روی زمین صاف بشینین، قوز نکنین، آروم غذا بخورین و هر بار حجم کمی از غذا رو استفاده کنین تا مشکلات یاد شده موجب آزارتون نشه. البته به دلیل اینکه امکان پا خوردن سفره و بشقابای چیده شده در اون هست احتمال انتقال آلودگی هم بالا میره. پس پیشنهاد می شه که عادت سفره انداختن رو به روی میز غذاخوری تغییر بدین تا بهداشت بیشتر از قبل رعایت شه.

4- به چه دلیل بعضیا با دست غذا می خورن؟

این عادت کهنه و باید به عادت و رسوم مردم در هر منطقه ای احترام گذاشت. جالبه بدونین که عادات خیلی دیر تغییر می کنن و دیرترین عادتی که توانایی تغییر داره، عادت در مورد غذا خوردنه. این موضوع در مورد مهاجران دیده شده که وقتی به کشورای جدید می رن، نوع پوشش و حتی صحبت و رفتارشون تغییر می کنه ولی عادتای غذایی شون عموماً تغییر نمی کنه.

دلیل آوردنایی که واسه مثبت بودن با دست غذا خوردن می یارن شامل این موضوعه که آدم می تونه بفهمه دمای غذایی که می خوره چقدره، پس دهنش نمی سوزد. هم اینکه دست هم مانند قاشق و چنگال قابل شستنه. البته اگه دست تمیز نباشه ً باید از قاشق و چنگال استفاده کرد. حتی بعضی وقتا قاشق و چنگال رو میشه بهتر از دست تمیز کرد پس روش ایمن تری در برابر با دست غذا خوردن هستش. اما درباره این عادت باید گفت اگه کسی می خواد با دست غذا بخوره باید توجه کنه حتماً ناخن هاش گرفته شده باشن و قبل از غذا، دستا رو با صابون کامل بشوید. البته باید بگم که کارشناسان تغذیه واسه به کار گیری دست به جای قاشق و چنگال ارجحیتی قائل نیستن. به هر حال با دست غذا خوردن یه عادته و هرچه به گذشته برمی گردیم، به کار گیری وسایل و تشریفات غذا کمتر می شه. همه سر یه مجمعه می نشستن و غذا می خوردند. این موضوع حتی از جنبه هایی خوب هم نیس چون آلودگی دست یا دهن می تونه در اثر مشترک غذا خوردن به دیگری هم منتقل شه.

بعضی افراد فکر می کنن با دست غذا خوردن بهتره چون مقدار کمتری غذا آدم رو سیر می کنه. به نظر بنده این موضوع غلطه چون چه با قاشق غذا بخوریم چه با دست میشه هر دو رو اندازه کرد و در حد متعادل غذا خورد. اینطوری، هم میشه غذا رو با نوک انگشتان خورد هم با یه لقمه نون بزرگ، هم با مشت به صورتی که غذا فشرده شه. پس بهتر اون هستش که غذا با قاشق و چنگال تمیز، اونم به صورت تکی میل شه.

فرآوری: مریم مرادیان نیری


منابع:

هفته نامه سلامت – شماره 317 – دکتر پیمان ادیبی، فوق تخصص گوارش

سلامتیران – دکتر سعید حسینی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی

هفته نامه سلامت – شماره 320 – دکتر خدیجه رحمانی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی

سلامتیران – دکتر مسعود کیمیاگر، متخصص تغذیه و رژیم درمانی

 

منبع : tebyan.net

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *