پایان نامه ارشد رایگان با موضوع نرم افزار، کسب و کار، طلاق

کاري به صورت الکترونيک همياري مي‌کنند. چنين همياري‌هايي در زنجيره تأمين بسيار معمول است.
• کسب و کار به مشتري ( B2C): در تجارت الکترونيک کسب و کار به مشتري، فروشندگان سازمان‌هاي تجاري هستند و خريداران اشخاص.
• مشتري به کسب و کار (C2B): در اين نوع از تجارت الکترونيک، مشتريان نياز خود را براي يک خدمت يا محصول خاص مي‌دانند و عرضه‌کنندگان با هم رقابت مي‌کنند تا خدمت يا محصول خود را به مشتري ارائه دهند.
• مشتري به مشتري (C2C): در تجارت الکترونيک مشتري به مشتري، يک شخص محصول يا خدمت خود را به ديگري مي‌فروشد.
• تجارت دولت به شهروندان (G2C) و ديگران: در اين نوع از تجارت الکترونيک، دولت از راه فناوري‌هاي تجارت الکترونيک خدمات خود را به شهروندان ارائه مي‌کند. همچنين دولت‌ها مي‌توانند با ديگر دولت‌ها مبادله انجام دهند و نيز با سازمان‌هاي تجاي ((B2G).
• تجارت همراه(m-commerce): وقتي تجارت الکترونيک در محيط بي‌سيم انجام گيرد، مانند استفاده از تلفن همراه براي دسترسي به اينترنت(هارت ، 2013: 112).
2-2-2-13-مزاياي تجارت الکترونيکي
با کمک تجارت الکترونيکي، شرکت‌ها مي‌توانند فعاليت‌هاي زمان‌بر سنتي مرتبط با سفارش‌دهي، خريد و تراکنش‌ها را با ارتباط مستقيم با تأمين‌کنندگان، کارخانه‌ها، توزيع‌کنندگان و مشتريان کاهش داده يا حذف نمايند. اين مزيت در زنجيره تأمين، افزايش سرعت سفارش‌دهي و تحويل، پي‌گيري سفارش و تحويل به صورت لحظه به لحظه، به روز رساني بي‌درنگ اطلاعات موجودي و دريافت باز خور مستقيم از مشتري را ممکن مي‌سازد. در نگاهي جامع، تجارت الکترونيکي مزاياي زيادي را براي ذي‌نفعان مختلف خود به ارمغان مي‌آورد. اين مزايا را در سه گروه مزايا براي سازمان، مزايا براي مشتريان و مزايا براي جامعه مي‌توان دسته بندي نمود (عارفي، 1390: 89).
2-2-2-14-مزايا فناوري اطلاعات براي سازمان‌ها
• بازار يک شرکت را به بازارهاي ملّي و بين‌المللي گسترش مي‌دهد. با حداقل سرمايه، شرکت مي‌تواند به مشتريان بيشتر، بهترين تأمين‌کنندگان و بهترين شرکاي تجاري در سراسر جهان دست يابد.
• شرکت‌ها مي‌توانند مواد و خدمات را از ديگر شرکت‌ها با سرعت بيشتر و قيمت کمتر خريداري نمايند.
• کانال‌هاي توزيع بازار را کوتاه‌تر يا حتي حذف مي‌کند، در نتيجه محصولات را ارزان‌تر و سود فروشنده را بيشتر مي‌نمايد.
• هزينه ايجاد، پردازش، توزيع، انبارش و بازيابي اطلاعات را با ديجيتال کردن فرايند مبادله تا ?? درصد کاهش مي‌دهد.
• کاهش حجم موجودي‌ها را با تسهيل مديريت زنجيره تأمين ناب، ممکن مي‌سازد. به اين ترتيب، مشتري محور کردن محصول و کاهش هزينه‌هاي موجودي نيز امکان‌پذير مي‌شود.
• هزينه‌هاي ارتباطات را کاهش مي‌دهد چون اينترنت از بسياري از وسايل ارتباطات تجاري مثل پست و يا شبکه‌هاي محلي ارزان‌تر است.
• به شرکت‌هاي کوچک کمک مي‌کند تا با شرکت‌هاي بزرگ رقابت کنند.
• دسترسي به يک خرده بازار بسيار خاص را فراهم مي‌سازد(حسن زاده، 1386: 45).
2-2-2-15-مزاياي فناوري اطلاعات براي مشتريان
• با اجازه دادن به مشتريان براي جستجوهاي سريع و مقايسه در اينترنت، در بيشتر موارد براي آن‌ها، محصولات و خدمات ارزان‌تري را فراهم مي‌کند.
• گزينه‌هاي بيشتري را در انتخاب محصولات و فروشندگان به مشتريان ارائه مي‌دهد.
• مشتريان را قادر مي‌سازد تا خريد يا ديگر مبادلات را در طول ?? ساعت شبانه روز و تقريباً از هر مکاني انجام دهند
• اطلاعات مرتبط و جزئيات را چند ثانيه انتقال دهند.
• مشتريان را قادر مي‌سازد تا محصولات سفارشي، از رايانه گرفته تا خودرو را با قيمت‌هاي رقابتي دريافت نمايند.
• امکان حراج الکترونيکي را فراهم مي‌کند که هم براي فروشنده و هم مشتري به صرفه است.
• مصرف کنندگان را قادر مي‌سازد تا در جوامع الکترونيکي با هم تعامل داشته و ايده‌ها و تجارب خود را مبادله نمايند(استيون، 2014: 89).
2-2-2-16-مزاياي فناوري اطلاعات براي جامعه
• افراد را قادر مي‌سازد تا در خانه کار کنند و با جابجايي کمتر، ترافيک و آلودگي هوا کاهش يابد.
• امکان فروش برخي از کالاها را با قيمت پايين‌تر فراهم مي‌کند که استاندارد زندگي مردم را افزايش مي‌دهد.
• مردم کشورهاي در حال توسعه يا مناطق دور افتاده را قادر مي‌سازد تا به کالا و خدماتي دسترسي داشته باشند که بدون تجارت الکترونيک در دسترس نبود.
• توزيع خدمات عمومي را تسهيل مي‌کند مانند توسعه برنامه‌هاي رفاه عمومي، کاهش هزينه‌هاي توزيع و افزايش کيفيت خدمات تأمين اجتماعي، بهداشت و آموزش(الواني، 1389: 50).
2-2-2-17-استاندارد داده در تجارت الکترونيکي
در يک زنجيره تأمين مبنتي بر تجارت الکترونيکي بايد زيرساخت‌هاي مختلف سخت‌افزاري و نرم افزاري يکپارچه شوند و يک پيمان مشترک براي تبادل اطلاعات موجود باشد تا طرفهاي مبادله بتوانند براي تراکنش‌هاي تجاري با اطمينان و سادگي از فناوري اينترنت بهره ببرند. ساختاردهي و استانداردسازي توصيفات محصول کاري بسيار مهم در تجارت الکترونيکي به ويژه تجارت الکترونيکي کسب و کار به کسب و کار است تا طرف‌هاي مختلف بتوانند با هم به گونه‌اي ارتباط برقرار نمايند که مشتريان محصول مورد نظر خود را پيدا نمايند. توصيفات محصول، همراه با اطلاعات درباره فروشنده، توليدکننده، زمان تأخير تا تحويل و ديگر مسائل مرتبط با کسب و کار از اجزاي تشکيل دهنده کاتالوگ الکترونيک است. به ترکيب اين اجزا ساختار کاتالوگ گفته مي‌شود. هنگامي که طرف‌هاي تجاري با هم مبادله انجام مي‌دهند بايد ساختار کاتالوگ‌هاي ايشان با هم سازگار باشد. همچنين خريدار و فروشنده براي خواندن و پردازش مدارک تجاري يکديگر نيازمند يک زبان تجاري مشترک هستند.وقتي که استاندارد مشترکي براي ساختار دهي به اطلاعات مبادله محصولات وجود نداشته باشد، توصيفات محصولات بايد طبقه‌بندي، طبقه‌بندي مجدد، توصيف و توصيف مجدد شوند تا مشتريان تجاري بتوانند از آن‌ها استفاده کنند. به ويژه هنگامي که مبادله اطلاعات تجاري به صورت مکانيزه انجام گيرند تبديل اطلاعات بايد متناسب با ساختار سيستم‌هاي دو طرف مبادله باشد(ويلکوکس، 2014).
2-2-2-16-تفاوت فناوري اطلاعات با فناوري اطلاعات و ارتباطات
در اوايل سال 1990 به مجموعه سخت افزار ، نرم افزار ، شبکه و صنايع مرتبط به آنان ، فن آوري اطلاعات گفته مي شد. در فن آوري اطلاعات و ارتباطات، تاکيد و محوريت بر روي جنبه ارتباطي مي باشد، بگونه اي که ارتباطات به منزله يک “بايد” مطرح بوده که فن آوري اطلاعات بدون وجود آن امکان ارائه سرويس ها و خدمات را دارا نمي باشد.
* فن آوري اطلاعات و ارتباطات،واژه اي است که به هر نوع دستگاه ارتباطي و يا برنامه نظير: راديو، تلويزيون، تلفن هاي سلولي، کامپيوتر، نرم افزار، سخت افزارهاي شبکه ، سيستم هاي ماهواره اي و نظاير آن اطلاق شده که سرويس ها، خدمات و برنامه هاي متعددي به آنان مرتبط مي گردد(کنفرانس از راه دور، آموزش از راه دور).
* فن آوري اطلاعات وارتباطات اغلب در يک مفهوم و جايگاه خاص مورد بررسي کاربردي دقييق تر قرار مي گيرد نظير: فن آوري اطلاعات وارتباطات در آموزش، بهداشت، کتابخانه ها و غيره.
* فن آوري اطلاعات و ارتباطات، به مجموعه امکانات سخت افزاري ، نرم افزاري ، شبکه اي و ارتباطي به منظور دستيابي مطلوب به اطلاعات، گفته مي شود .
* همگرائي بين کامپيوتر و ارتباطات، فن آوري اطلاعات و ارتباطات را شکل مي دهد.( پيوند بين کامپيوتر و بهره برداري از تمامي قابليت هاي آن خصوصا” پردازش و ذخيره سازي داده با امکانات متعدد ارتباطي) (آذري، 1393: 95).
با اين که تکنولوژي هاي مرتبط با کامپيوتر به نوعي در جنگ جهاني دوم مورد استفاده قرار مي گرفت، ولي پتانسيل هاي گسترده آن پس از تحقق دو تحول عمده در سال 1980 بر همگان آشکار گرديد: تحول در صنعت نيمه هادي ها ( ترانزيستور، مدارات مجتمع، ميکرو تراشه ها) ، کوچک و ارزان شدن کامپيوترها را به دنبال داشت. متعاقب اين تحول عظيم ، امکان استفاده از کامپيوتر در ابعاد بسيار گسترده و براي عموم کاربران، فراهم گرديد(کافي است به اطراف خود نگاهي داشته باشيم). دومين تحول عمده، ارتباط کامپيوترها با يکديگر و بر پاسازي شبکه هاي کامپيوتري است. در ادامه با استفاده از فن آوري هاي متعدد مخابراتي و ارتباطي، امکان اتصال و ارتباط بين شبکه هاي کامپيوتري، فراهم گرديد. تحولات فوق، زمينه انقلاب عظيم اطلاعاتي در عصر حاضر و ظهور فن آوري هاي متعدد اطلاعات و ارتباطات را ايجاد نموده است (مهدي آبادي، 1393).
مهمترين ويژگي فن آوري اطلاعات و ارتباطات ، نحوه ذخيره سازي ، پردازش و دستيابي به اطلاعات است، به مجموعه فن آوري هائي که امکان ذخيره سازي ، پردازش ، ارائه و انتقال اطلاعات را از طريق محيط هاي انتقال فراهم مي نمايد ، اطلاق مي گردد. فن آوري اطلاعات و ارتباطات به جايگاه برجسته اطلاعات، دستگاههاي ذخيره سازي و پردازش اطلاعات و دستگاههاي انتقال و دستيابي به اطلاعات تاکيد دارد. بديهي است در اين راستا ، علاوه بر پتانسيل هاي مخابراتي ، رسانه هائي ديگر نظير راديو و تلويزيون نيز در فهرست وسايل ارتباطي ( کانال نشر و توزيع اطلاعات ) ، قرار خواهند گرفت. زير ساخت فن آوري اطلاعات و ارتباطات در مرحله اول نيازمند وجود يک زيرساخت اطلاعاتي است که در آن تمامي دستگاهها و وسايل ارتباطي نظير تجهيزات مخابراتي ، راديو و تلويزيون قرار خواهند گرفت. زيرساخت اطلاعاتي به منزله فونداسيون زيرساخت فن آوري اطلاعات و ارتباطات ، مطرح بوده که امکان ارائه سرويس ها و خدمات اطلاعاتي را با کيفت مطلوب ، فراهم مي نمايد(رمضاني، 1390).
همانگونه که براي هر يک از بخش هاي سه گانه در فن آوري اطلاعات و ارتباطات ، محدوده خاصي در نظر گرفته شده است ولي در عمل تعيين دقيق اين محدوده ، امري دشوار و گاها” غيرممکن است. مثلا” برنامه هاي نرم افزاري در بخش فن آوري اطلاعات قرار گرفته ولي امکان پياده سازي آنان در زير مجموعه کاربردهاي اطلاعات، نيز وجود خواهد داشت .همچنين ارتباطات چندرسانه اي در زير مجموعه زيرساخت اطلاعات، قرار گرفته شده اند ولي امکان پياده سازي برخي از ويژگي هاي مالتي مديا در زيرمجموعه فن آوري اطلاعات، نيز وجود دارد. عليرغم عدم وجود محدوده اي مشخص و شفاف براي هر يک از عناصر موجود در بخش هاي سه گانه زيرساخت فن آوري اطلاعات و ارتباطات ، مي توان با لحاظ نمودن وزن بکارگيري امکانات سخت افزاري و نرم افزاري در هر يک از بخش ها ، به يک مرزبندي خاص دست يافت:
عناصر زيرساخت اطلاعات ، نيازمند استفاده از تجهيزات و امکانات فيزيکي گسترده اي نظير سيستم هاي سوئيچينگ ، روتينگ ، شبکه اي گسترده از خطوط تلفن ثابت ، سيار و شبکه هاي رادئوئي ، مي باشند. در اين رابطه و به منظورانجام عمليات و مديريت زيرساخت فيزيکي متشکل از عناصر و تجهيزات سخت افزاري ،مي بايست از سخت افزار و نرم افزارهاي متعددي استفاده شود. با طراحي و پياده سازي زيرساخت اطلاعات (بستر ارتباطي) ، امکان ارتباط دستگاههاي مختلفي نظير تلفن هاي ثابت ، تلفن هاي سلولي ، دستگاههاي بدون کابل ، کامپيوترهاي شخصي و سرويس دهندگان به شبکه فراهم و آنان قادر به استفاده از سرويس ها و خدمات مختلفي مي باشند. ارتباط با زيرساخت اطلاعاتي ( ارتباطي ) ممکن است مستقيما” (از طريق شبکه ايجاد شده) و يا با استفاده از تجهيزات خاصي نظير مودم، کارت، خطوط و يا دستگاههاي بدون کابل، ايجاد گردد. معمولا”براي سنجش ميزان شکاف ديجيتالي بين جوامع فقير و ثروتمند، به تنوع، تعداد و کيفيت وسايل ارتباطي به زيرساخت ، استناد مي گردد. بديهي است با فرض ايجاد زير ساخت اطلاعات ، بدون

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *